Categorie archief: Aalstenaar

Aloïs Verleysen

We ontmoeten Jos, zoon van Aloïs Verleysen. Hij komt vertellen over zijn herinneringen aan Du Parc.

Zijn ouders waren van oorsprong van Hekelgem en Essene. Zijn vader Aloïs werkte aan de nylon bij ‘Du Parc’. Zoals 70% van de werknemers toen, verhuisde het hele gezin naar Aalst om dichter bij de fabriek te wonen.

De arbeidsomstandigheden waren in die tijd zwaar, zeer zwaar. Er was een 3-ploegenstelsel met daaraan een bonus-systeem gekoppeld. De temperatuur waarin Aloïs en zijn collega’s hun werk deden, kon oplopen tot 36°. Dat was nu éénmaal nodig met het nylon.

Ondanks het harde werken, was er een goede sfeer in Du Parc. De werknemers hadden een groot respect voor meneer Louis en de andere meneer-bazen. Ze waren menselijk en hadden een goede verstandhouding met het personeel. Maar de lat lag hoog, er werd ook streng toegekeken dat de quota per dag gehaald werden.

Tijdens de rondgang in de fabriek vertelt Jos vooral over  hoe hij als klein manneke de hele maand juli ‘op kolonie’ ging naar de villa in Middelkerke Dit was een gebruik bij Du Parc. Zo hadden de vaders en de moeders na hun shift eens het huis zonder kinderen. We mogen immers niet vergeten dat de gezinnen toen meer dan 1 of 2 kinderen telde.

Op hele jonge leeftijd speelde de heimwee naar huis hem dikwijls parten. De ouders kwamen slechts 1 keer op bezoek in Middelkerke. Dit was meestal rond de feestdag. Het zijn dan lange dagen zonder nieuws. Maar hoe ouder hij werd, hoe meer hij zich kon stellen in de situatie.

Jos heeft een mooie foto van de meisjesgroep van toen aan zee. Hij gaat ons nog enkele mooie exemplaren bezorgen. We kijken er al naar uit.

m1a

Jos was een goede student maar studeren was ook niet zo evident in die tijd. Hij draagt dan ook een warm hart toe aan ‘Juffrouw Jeannine’. Zij was de maatschappelijke werkster in Du Parc en ondersteunde de families ten volle. Zij kon het regelen dat zonen niet naar het leger moesten maar konden helpen met de kost te verdienen. Of dat goede studenten de kans kregen om verder te studeren. Door haar bemiddeling kon Jos verder studeren.

Wanneer zijn vader ziek was, dan kreeg deze Juffrouw Jeannine op bezoek. Voor de kinderen had ze dan wel een geschenkje mee. Het moet een hele speciale vrouw geweest zijn. Hij wist nog waar Juffrouw Jeannine woonde, nl aan de Albrechtlaan te Aalst.

We zijn naar haar woning gereden maar helaas vonden wij deze leeg aan. Een overbuur wist ons te vertellen dat Juffrouw Jeannine naar een rusthuis zou verhuisd zijn. Dus als er iemand weet waar we de ondertussen Mevrouw Jeannine Troch kunnen vinden, aarzel niet om ons te contacteren op info@duparcaalst.be.

Jos kan terugblikken op een mooie carrière als sporter, journalist, organisator en vooral als speaker van talloze sportevenementen. Gunther Dekie, een voormalige 400m-loper, publiceerde in 2014 een mooi interview over Jos Verleysen, zoon van Aloïs Verleysen.

Hartelijk dank Jos om het rijke verleden van Du Parc weer wat meer van onder het stof te halen. Het ga je goed!

©W!Scan

Mike

Het krantenartikel van 12 maart jl in HLN is de aanleiding geweest voor Mike R. om ons te mailen. Nu het oerwoud aan struiken en onkruid is opgeruimd en het gebouw terug goed zichtbaar is, had hij er graag eens rond gegaan.

Met de toelating van de eigenaar sprak ik afgelopen maandag af met Mike. Hij had zijn vriendin Saskia en maat Kristof meegebracht. Ik had niet verwacht dat ik zo’n jonge gasten voor mij zou hebben.

Mike en zijn vrienden kennen het domein van Du Parc vrij goed. Zij gaven toe in het verleden ook wel eens over de omheining te hebben gekropen om rond te dolen in het gebouw. Nu er een nieuwe eigenaar is en het domein wordt opgesmukt, gerenoveerd en terug aan de Aalstenaar wordt gegeven, vonden ze dit niet meer gepast, vandaar zijn mail. Wel Mike, wij danken u hiervoor!

Maar vanwaar komt zijn passie voor Du Parc? Blijkbaar heeft Mike zijn mama nog als jobstudente gewerkt in Du Parc. Maar het is vooral de architectuur van het gebouw over de jaren heen en het karakter die het hierdoor uitstraalt die hem aanspreekt. Al vlug is hij een echt spraakwaterval en vergeet bijna foto’s te nemen.

Hij vindt het fantastisch wat de nieuwe eigenaar allemaal met het gebouw wil doen. Dat er zo veel als mogelijk wordt behouden en hersteld vindt hij een wijze beslissing. Dat er interesse is van Crossfit, een BMX-park, skatepark, binnenspeeltuin, kunst en cultuur wordt positief onthaalt.

Zijn maat Kristof komt zelfs met een goed idee op de proppen betreffende het betonnen gedeelte achteraan het gebouw. Hij zou dit volledig zandstralen en dan er prachtige streetart op zetten. Terwijl neemt Mike zijn foto’s met zijn gsm-toestel. Inderdaad, niet met een high tech, state of the art fototoestel maar gewoon met zijn gsm.

Benieuwd naar het resultaat hiervan vraag ik hem enkele van zijn foto’s van vandaag en van in het verleden door te sturen. Ik heb de toelating van Mike om ze te publiceren want ben van mening dat ook jullie ze prachtig gaan vinden.

Bedankt Mike, Kristof en Saskia voor de leuke, frisse babbel en zoals beloofd, eens de werken wat verder gevorderd zijn, doen we dit opnieuw.

©W!Scan